Wypowiedzenie układu zbiorowego to nie zwolnienia grupoweZdaniem działaczy związków zawodowych przy wypowiedzeniu układu zbiorowego powinny znajdować zastosowanie przepisy ustawy o zwolnieniach grupowych (ustawy z dnia 13 maca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników). Odmiennego zdania są jednak zarówno pracodawcy, jak i eksperci.
17 maja 2007 r. zapadł wyrok Sadu Najwyższego (III BP 5/07), w świetle którego ustawa o zwolnieniach grupowych może odnosić się również do wypowiedzenia zmieniającego. Co więcej, sąd uznał, że wypowiedzenie warunków pracy i płacy może przesądzać o zasadności roszczeń, o których mówi art. 45 K.p (a więc odszkodowania lub przywrócenia do pracy). I to nawet w sytuacji, gdy wcześniej nie zostało zawarte porozumienie. Jak donosi „Rzeczpospolita”, na to właśnie orzeczenie powołują się związki zawodowe.
Procedury wypowiedzenia zmieniającego i zwolnienia grupowego to dwa odrębne mechanizmy, których nie powinno się łączyć, mówi w rozmowie z dziennikiem Witold Polkowski, ekspert Konfederacji Pracodawców Polskich. Celem wypowiedzenia zmieniającego jest zadośćuczynienie wszelkim formalnościom niezbędnym do skutecznego wypowiedzenia układu zbiorowego. Stosowanie w tym przypadku ustawy o zwolnieniach grupowych jest o tyle niezasadne, że nie istnieje ku temu podstawowy powód- zamiar zredukowania zatrudnienia w firmie. Co więcej, za odrębnością tych dwóch procedur przemawia również to, że wypowiedzenie zmieniające w przeciwieństwie do zwolnienia grupowego obejmuje wszystkich pracowników, a więc również chronionych działaczy związkowych.
Powyższą opinię potwierdza prof. Krzysztof Baran z Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zmiana układu zbiorowego, prowadząca do wypowiedzenia podwładnym warunków pracy i płacy, nie nakłada na pracodawcę obowiązku wszczęcia procedury wynikającej z ustawy o zwolnieniach grupowych, mówi „Rzeczpospolitej”. Jej wszczęcie staje się zasadne dopiero w momencie, gdy ustawowo przewidziana ilość pracowników odmówi przyjęcia nowych warunków, w efekcie czego dojdzie do rozwiązania z nimi stosunku pracy.
Istotnym w omawianej sprawie zagadnieniem jest kwestia odprawy pieniężnej. W myśl ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, w sytuacji, gdy dochodzi do tzw. zwolnień indywidualnych odchodzący pracownik otrzymuje odprawę, o ile wypowiedzenie lub rozwiązanie stosunku pracy na mocy porozumienia stron jest spowodowane przyczynami, które leżą wyłącznie po stronie zakładu pracy. Ta przesłanka nie musi być natomiast spełniona przy zwolnieniach grupowych.
Eksperci podkreślają jednak, że w określonych okolicznościach pracodawcy mogą kwestionować przed sądem pracy zasadność wypłacenia pracownikom odprawy pieniężnej. Jeśli bowiem wypowiedzenie zmieniające nie prowadzi do pogorszenia warunków pracy, odmowa jego przyjęcia może zostać uznana za współprzyczynienie się pracownika do rozwiązania stosunku pracy, co przesądzi z kolei o nieprzyznaniu mu odprawy.
Źródło: egospodarka.pl Zadaj pytanie | Drukuj | Wyślij znajomemu | Ulubione | 29 września 2008 |
